Leczenie alkoholizmu

Alkoholizm jest chorobą – nie nawykiem, nie „cechą narodową”, nie sposobem na spędzanie czasu czy zrelaksowanie się. To choroba przewlekła, która oprócz przyczyniania się do trwałych uszkodzeń narządów wewnętrznych, niszczy także życie osoby uzależnionej, a w konsekwencji może doprowadzić do śmierci. Należy zrozumieć ten fakt, nim rozpocznie się leczenie alkoholizmu w ośrodku – dzięki temu chory przez cały czas trwania terapii ma świadomość, o jaką stawkę walczy.

Jak wyglądają terapie alkoholowe
Ośrodek leczenia uzależnień Better we Wrocławiu prowadzi terapie alkoholowe, których celem jest wsparcie osobę chorą w jej walce. To zarówno odtrucie organizmu, jak i psychoterapie oraz metody terapeutyczne. Prowadzimy także grupy wsparcia – tak dla osób uzależnionych, jak i dla osób współuzależnionych oraz dla osób z syndromem DDA.

Leczenie alkoholizmu jest w ośrodku zawsze poprzedzane postawieniem diagnozy. Na podstawie zidentyfikowanych problemów osoby chorej proponujemy wzięcie udziału w cyklu spotkań, uczestnictwo w grupie wsparcia czy inne formy pomocy. Warto pamiętać, że terapia uzależnienia to nie tylko próba doprowadzenia do sytuacji, w której uczestnik spotkań staje się abstynentem. To także poszukiwanie przyczyn, przyglądanie się splotowi wydarzeń, który doprowadzić osobę chorą do takiego punktu w życiu, jak również próba ułatwienia jej zrozumienie sytuacji. Alkoholizm rozwija się często w odpowiedzi na wewnętrzne problemy, z którymi w trakcie terapii uzależnień pomagamy sobie poradzić.

W sytuacjach kryzysowych bądź w przypadku załamania, oprócz typowych działań podejmowanych w trakcie leczenia uzależnienia od alkoholu realizujemy także interwencje poza ośrodkiem – możemy przyjechać do pacjenta i prowadzić spotkanie bądź zaoferować natychmiastowe wsparcie w jego domu.

Fazy uzależnienia
Leczenie uzależnień w ośrodku można zacząć na każdym etapie. Terapia alkoholowa nie powinna jednak być odkładana „na później” – alkoholizm jest chorobą przewlekłą, trudniejszą z każdym następnym dniem.

Wyróżnia się zazwyczaj 4 fazy:

  • wstępną – to tak zwane „picie towarzyskie”, które z czasem, nawet przez lata, przeradza się w aktywne wyszukiwanie okazji do odurzenia. Napoje procentowe powoli stają się sposobem na odprężenie, pokonanie nieśmiałości, a wreszcie – celem samym w sobie;
  • ostrzegawczą – objawia się piciem potajemnym, by szybciej uzyskać stan odurzenia, zwiększają się też wypijane ilości – aż do stanów „urywania filmu”. Ważnym elementem tego etapu jest racjonalizowanie i próby wyjaśnienia przed samym sobą, że problem nie istnieje;
  • krytyczną – w tej fazie chory traci kontrolę nad piciem, nie jest w stanie powstrzymać się po zażyciu nawet małej ilości. Najistotniejszym elementem życia stają się napoje procentowe – rodzina, praca, nawet podstawowe potrzeby schodzą na dalszy plan;
  • chroniczną – gdy pojawią się przerwy w piciu, chory doświadcza silnych objawów zespołu abstynencyjnego. Takie przerwy jednak zanikają, chory pije praktycznie bez przerwy.

Jeśli nie zostanie podjęte leczenie (poprzedzone odtruciem), a chory nie przestanie pić, doprowadzi do stanu ostatecznego wycieńczenia organizmu, a w efekcie: do śmierci. Ze zgłoszeniem się do ośrodka leczenia uzależnień nie wolno czekać.